Vandaag verschijnt ‘Gedoe’, de nieuwste langspeler van popsensatie Pommelien Thijs. Dat wordt gevierd met een knaller: Pommelien’s nieuwe single ‘IK MOET GAAN’, een ode aan de verbindende kracht van muziek: ‘Ik moet gaan/Niet weg van hier/maar met ons allemaal/Laat de muziek hier alles nu bepalen/Een en hetzelfde, eenzelfde taal’.
“‘IK MOET GAAN’ komt voort uit een plek van: ‘Ik moet het écht even loslaten”, vertelt Pommelien. “We moeten allemaal verder; aan het eind van de dag gaan we allemaal slapen, zo gaat het nu eenmaal. Vlak voor het refrein zeg ik: ‘Ik moet niks, ik wil jou, ik moet gaan!’ Dat vat het voor mij mooi samen. Ik moet even helemaal niks, gewoon even die knop omdraaien.”
De werktitel van ‘Gedoe’ was aanvankelijk ‘Wachten op Gedoe’, een grappige woordspeling op Samuel Becketts beroemde theaterstuk ‘Wachten op Godot’. Een lampje begon plots te branden in het hoofd van de 24-jarige duizendpoot: het is stiekem ook allemaal, nou, best veel gedoe. Dat onderbuikgevoel – het tevergeefs vatten van het allesomvattende – dekt de lading van deze 14 songs voor Pommelien prima. “Ik vind ‘gedoe’ zo’n menselijke term,” zegt ze. “Het kan namelijk écht gedoe zijn, en echt niet altijd even leuk. Maar het woord zegt het al op een bepaalde manier. Het gaat ook weer vanzelf weg. Dat is het lieve eraan: het kan heel groot zijn, maar ook juist heel klein.”
‘Gedoe’ is niet zozeer een plaat van grote statements – maar een inkijkje in het hoofd van Pommelien. Waarin de verhoudingen – bij vriendschap, familie, fans en die grote en eeuwig veranderende buitenwereld – opnieuw in pacht worden genomen. Aan een muisstille keukentafel met het nachtlicht nog brandende (‘Bel me als je thuis bent’), of turend boven een zee van duizenden meejoelende fans (‘IK MOET GAAN’), ‘Gedoe’ is vallen én opstaan, aandachtig kerend tot het uitzichtloze (‘Niemand is bijzonder’), en de beloftes (‘Het beste moet nog komen’). Het nu (‘Tegenwoordige Tijd’) en de toekomst (‘Wie we morgen zijn’).
“Is kunst nog kunst bij gebrek aan publiek? Geen idee. Maar ik geloof wel dat kunst niet altijd zwaar of pijnlijk hoeft te zijn. Ze mag ook licht zijn. Grappig. Zacht. Sommige nummers gaan over angst voor de wereld. Anderen over iemand willen doen of zijn. Ik ben blij dat ik mijn grote en kleine Gedoe nu met jullie kan delen.”
Ontdek ‘Gedoe’ hier: https://Pommelien.lnk.to/Gedoe
